De Weegschaal: cijfers liegen wel.

Mijn buurvrouw wil 10 kilo afvallen. Het is menens. Ze heeft meerdere boeken besteld en is er helemaal ingedoken.Een boek over de darmen, over koolhydraten, eiwitten en vetten, en twee receptenboeken. Haar man is ook aan boord. Samen gaan ze ervoor!

Waarom 10 kilo?” vroeg ik. “Nou,” zei mijn buurvrouw, “omdat 20 kilo gelijk zo veel is, laten we maar even bij 10 beginnen.”

Klinkt in eerste instantie plausibel. 20 kilo lijkt veel te hoog en dat is niet goed voor de motivatie. Laten we met de helft beginnen! Maar. Ehm. 10 is ook al heel veel. En stel, de 10 kilo is er af? Wat doe je dan? Ga je het vieren? Of “moet” je dan door naar de 20? En als je dat hebt bereikt, wat gebeurt er dan met je? Ja, je past in drie kledingmaten kleiner, maar dan? Ben je dan een gelukkiger mens? Voel je je dan werkelijk vitaler? En wat ga je voortaan doen, in je leven met je nieuwe gewicht?

Oké Iris, wát is nou precies je punt? Nou, hier komt ie: Het punt is dat we ons altijd van die specifieke doelen lijken te stellen, maar deze in werkelijkheid super vaag zijn! Huh? 10 kilo is toch vrij specifiek. Nee hoor, luister maar.

1. 10 kilo verliezen zegt niets over de lichaamssamenstelling van je gewenste resultaat. Ik weeg nu bijvoorbeeld hetzelfde als 5 jaar geleden, maar toch een kledingmaat kleiner. Ik besta nu namelijk uit meer spier in plaats van vet. Één kilo vet is vier keer groter dan één kilo spier.

2. 10 kilo verliezen zegt niets over wat je eigenlijk wil: meer zelfvertrouwen, minder afhankelijk zijn van medicijnen, verlichting van je klachten je energieker voelen, en wat nog meer. Het is geen doel. Het is slechts een middel. Steker nog, het zou een bijkomstigheid moeten zijn. Het lastige is, dat we graag iets willen zien groeien (of in dit geval krimpen). We willen vooruitgang zien. En de meest voor de hand liggende manier is en blijft toch nog steeds De Weegschaal. Gevaar hiervan, is dat we er alles aan doen om de cijfers op de weegschaal in ons voordeel te beïnvloeden. Het wordt een doel op zich. We gaan ’s ochtends wegen ná ons ochtendplasje, maar vóórdat we iets hebben gegeten of gedronken. Bonus als je ook net een Grote Boodschap hebt geloosd. Weer een kilo minder. En deze: als je op een andere weegschaal staat (bijvoorbeeld bij de sportschool, een vriendin of de huisarts) ben je superblij als deze jou als lichter weergeeft, maar ligt het aan de weegschaal als deze zwaardere waarden meet. Oef, ik heb mijzelf hier zo vaak op betrapt!

3. 10 kilo verliezen is heel tijdelijk. Net zoiets als training voor een marathon. 10 kilo er af, en wat dan? Die marathon heb je op een gegeven moment gedaan en klaar. Maar 10 kilo draag je elke dag nog mee en gaat daarna ook nog variëren. Omhoog meestal, als je ‘klaar’ bent met je doel. Daarom doen wilskracht en motivatie het na een tijdje niet meer. Ze voelen de bui al hangen: “we zijn hier aan het buffelen voor die 10 kilo, en als die er af is moeten we nog een keer 10 kilo, en dan…?” Dat overzien jouw wilskracht en motivatie niet. Ze stoppen vroeg of laat mee. 

Richt je doel opnieuw in. Wat wat wil je? Wat je eigenlijk wil, is je goed voelen. That’s it. Fysiek, maar vooral mentaal. Je goed voelen over jezelf. Daar ligt het levensgeluk. Gaat 10 kilo lichter je daar brengen? Misschien. Maar als je dat hebt bereikt met een terror-regime wat gaat er dan gebeuren als je die 10 kilo kwijt bent? Laat je de spreekwoordelijke teugels weer vieren? Je zal in de toekomst altijd “op moeten letten”, altijd bezig blijven met je gewicht, met je eten, met je sporten. Om gek van te worden. Geen leuk vooruitzicht. Daarom geven motivatie en wilskracht het vaak zo snel op. Want ze hebben niets om naar uit te kijken behalve een broek die wat lekkerder zit zonder dat extra vetrolletje. Maar alleen 10 kilo minder brengt je niet dat levensgeluk waar je het diep van binnen echt voor doet.

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op